Badania nieniszczące magnetyczno-proszkowe MT

Indukcja

Indukcja magnetyczna B to z kolei stosunek strumienia magnetycznego F i przekroju przedmiotu. Wyrażana jest w Teslach, strumień magnetyczny w Weberach. Wielkości natężenie pola magnetycznego oraz indukcja magnetyczna charakteryzuje ten sam kierunek. Z uwagi na to, że materiały ferromagnetyczne charakteryzuje duża wartość względnej przenikalności magnetycznej, która dla tych materiałów jest zależna od natężenia pola magnetycznego, co ma związek z pętlą histerezy, charakterystyczną dla tego typu materiałów.

Wytwarzane pole magnetyczne oddziałuje na proszek przyciągając jego cząstki, które skupiają się w otoczeniu niezgodności. Stosuje się przy tym metody magnesowania podłużnego lub kołowego. W przypadku badania przedmiotów o dużej chropowatości zaleca się stosowanie natryskiwania proszku gruszką. Skuteczność metody uzależniona jest od natężenia pola magnetycznego w badanym obiekcie, chropowatości powierzchni, różnic w przenikalności magnetycznej materiału, z którego wykonany jest badany obiekt oraz materiału stanowiącego anomalie struktury, wymiarów wady i jej położenia względem wytwarzanego pola magnetycznego. Wykrywalność wad jest pochodną kąta pomiędzy kierunkiem linii pola magnetycznego, a kierunkiem wyznaczanym przez wadę.

Etapy realizacji badania

Celem zapewnienia skuteczności realizacji badań a także poprawności otrzymanych wyników, proces powinien obejmować etapy przedstawione i realizowane w kolejności zaprezentowanej na rys. 1. Badanie metodą magnetyczno – proszkową poprzedza badania wizualne, pozwalające szybko i tanio wykryć występowanie wad powierzchniowych. Gdy anomalie nie zostaną wykryte, przeprowadza się badanie MT. Dopiero później, ewentualne dalsze, zwykle droższe w realizacji testy nieniszczące objętościowe (np. ultradźwiękowe UT czy radiograficzne RT). Takie podejście pozwala ograniczyć koszty weryfikacji badanych elementów, gdyż sumaryczny koszt zlecenia realizacji badania metodami VT, PT i MT dorównuje lub nieznacznie przekracza koszt realizacji badania metodą UT lub RT. Podobnie jak większość metod badawczych z grupy metod nieniszczących, metoda magnetyczno – proszkowa również wymaga odpowiedniego przygotowania obiektu badań. Wymaga się właściwego przygotowania powierzchni do badania, poprzez oczyszczenie z zanieczyszczeń takich jak np. oleje i smary, grube lub nierównomierne powłoki farb, a także z rdzy i zgorzelin, nierówności, które mogą być przyczyną niewłaściwych wskazań.

Wymogi realizacji: badania magnetyczno-proszkowe

Porównując do opisywanej poprzednio metody badań penetracyjnych, wymogi dotyczące przygotowania powierzchni są nieco mniejsze, dopuszcza się też powłokę lakierniczą na badanym elemencie. Odpowiednie przygotowanie pozwala osiągnąć większą czułość metody. Dlatego czasami również i w przypadku badań MT stosuje się dokładne metody oczyszczania, np. myjką ultradźwiękową.

W przypadku badań spoin bezpośrednio po zakończeniu procesu spawania, należy usunąć pozostałości tego procesu. Opisywana metoda badań bardzo dobrze nadaje się do weryfikacji jakości procesu spawania. Sam proces może zostać poprzedzony oględzinami łączonych części. Ma to na celu weryfikację zgodności z wymogami i kończy się oceną wizualną spoiny. Poddając połączenie spawane ocenie z użyciem badań nieniszczących, dokonując wyboru metody należy wziąć pod uwagę metodę spawania, kształt i wymiary spawanego elementu, materiał, zastosowaną obróbkę, rodzaj złącza i spoiny oraz poziom wymaganej jakości.