Inspekcje termograficzne rozdzielnic elektrycznych
Prawidłowe ustawienie kamery
Ustawienie kamery pod kątem z reguły nie większym niż 45 stopni zalecane jest szczególnie podczas obserwacji nieutlenionych metalowych elementów rozdzielnic, które mają niską emisyjność i duże zdolności do odbijania promieniowania docierającego z obiektów zlokalizowanych w otoczeniu rozdzielni, w tym promieniowania generowanego przez operatora kamery. Zjawisko odbicia promieniowania bardzo często prowadzi do grubych błędów pomiarowych. Stąd przy pomiarze temperatury elementów metalowych warto dokładnie określić ich emisyjność lub, jeśli to możliwe, posłużyć się samoprzylepną taśmą o znanej emisyjności. Warto zaznaczyć, że emisyjność przewodników zależy przede wszystkim od stopnia utlenienia ich powierzchni. Przykładowe wartości emisyjności wybranych materiałów zaprezentowano w tab. 1.
Ważnymi aspektami każdej inspekcji termograficznej są przeprowadzenie analizy zarejestrowanych obrazów i sporządzenie raportu, który wg zaleceń różnych norm powinien zawierać m.in.:
- dane osoby prowadzącej inspekcję,
- opis badanego obiektu wraz ze zdjęciami,
- opis procedury badawczej,
- wartości zmierzonych temperatur i ich różnice,
- zarejestrowane termogramy z wartościami zmierzonymi i zaznaczonymi anomaliami,
- podanie prawdopodobnych przyczyn wystąpienia anomalii,
- opis warunków środowiskowych podczas badania,
- opis warunków obciążenia podczas badania,
- rekomendacje dotyczące obsługi rozdzielni,
- dane techniczne kamery wraz z ustawieniami stosowanymi podczas inspekcji,
- certyfikaty (kalibracji, kompetencji itp.).
Kryteria oceny stanu urządzeń elektroenergetycznych
Inspekcji termograficzne urządzeń elektrycznych posiadają różne kryteria stanu technicznego. Uwzględniają one pomiary różnicowe (względne) i pomiary bezwzględnych wartości temperatur. Kryteria te zawarte są w różnych normach i opracowaniach własnych firm [1, 2, 3, 7]. Jednym z przykładów wykorzystujących pomiary różnicy temperatur może być standard opracowany w Stanach Zjednoczonych przez organizację NETA (InterNational Electrical Testing Association) i aprobowany przez ANSI (American National Standards Institute) [1, 8], w którym m.in. sformułowano wartości graniczne i zalecane działania podczas termograficznych inspekcji urządzeń elektrycznych (tab. 2). W normie bazuje się na dwóch kryteriach: różnicy temperatur między elementami rozdzielnic będącymi pod tym samym obciążeniem i różnicy między badanym komponentem a temperaturą powietrza.
W przypadku bezwzględnych pomiarów temperatury jedynym kryterium oceny są dopuszczalne bezwzględne wartości temperatur elementów kontrolowanej instalacji. Na przykład w przypadku materiałów izolacyjnych wchodzących w skład podzespołów elektro-energetycznych istnieje norma PN-EN 60085:2008E Izolacja elektryczna – Ocena termiczna i oznaczenia, w której podano kryteria oceny ciepłoodporności dla materiałów elektroizolacyjnych (EIM), układów elektroizolacyjnych (EIS) oraz wskazano sposoby wyznaczania klas ciepłoodporności. Norma PN-EN 60085 zestawia szereg klas od Y (90°C) do R (250°C), dopuszczając również klasy niezdefiniowane literowo o wyższych temperaturach. Z kolei norma IEC 60216 [9] wprowadziła pojęcie wytrzymałości cieplnej materiału izolacyjnego.
Galeria
Co tydzień otrzymaj od nas porządną dawkę wiedzy o branży przemysłowej!
