Rozwój uszkodzeń wewnętrznych w stalach chromowo-molibdenowych do zastosowań w energetyce konwencjonalnej

W artykule pokazano możliwość zastosowania metod metalograficznych do oceny rozwoju uszkodzeń wewnętrznych stali chromowo-molibdenowych eksploatowanych w warunkach pełzania. Wykorzystanie obrazów struktur metalograficznych uzyskanych w wyniku badań w skaningowym mikroskopie elektronowym lub w mikroskopie konfokalnym pozwala zaklasyfikować materiał pod względem stopnia uszkodzenia wewnętrznego. Stanowi ono jedno z istotnych kryteriów dopuszczenia elementu do dalszej eksploatacji lub też podstawę do wymiany elementu instalacji ze względu na zbyt duże jego zniszczenie w wyniku równoczesnego działania podwyższonej temperatury i naprężenia.

Podstawowymi materiałami stosowanymi na elementy pracujące w podwyższonej temperaturze są stale żaroodporne, które powinny być odporne na utlenianie w atmosferze gazowej w temperaturze powyżej 550°C [1]. Struktura stali żaroodpornych zależy od rodzaju, liczby i udziału składników stopowych. Wysokie stężenie chromu powoduje powstanie struktury martenzytycznej lub ferrytycznej (zależnie od stężenia węgla). Natomiast duże stężenie niklu sprzyja tworzeniu się struktury austenitycznej. Struktura stali pracujących w warunkach otoczenia nie ulega zmianom podczas pracy elementu. Jednak w przypadku stali pracujących w podwyższonej temperaturze zmiany te mogą występować i powodować zmiany właściwości. Źródłem tych zmian jest [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej