Metody produkcji wybranych prefabrykatów dla budownictwa wielkopowierzchniowego
Obserwowany w ostatnich latach rozwój budownictwa wielkopowierzchniowego spowodował wzrost zainteresowania technologią prefabrykacji.
Obecnie projektantom postawiono za zadanie zaprojektowanie obiektów w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, a w szczególności spełniających wymagania w zakresie: nośności i stateczności konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, higieny, zdrowia i środowiska, bezpieczeństwa użytkowania i dostępności obiektów, ochrony przed hałasem, oszczędności energii i izolacyjności cieplnej oraz zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych [1]. Natomiast przed technologami produkcji oraz wytwórniami pojawił się problem opracowania i wyboru optymalnej metody produkcji prefabrykatów budowlanych, m.in. dla potrzeb budownictwa wielkopowierzchniowego. Pojęcie optymalnej metody produkcji powinno być rozumiane jako taka metoda, która umożliwia produkcję wyrobów spełniających obecne wymagania jakościowe, przy jednoczesnym zachowaniu relatywnie niskich kosztów, krótkich cykli produkcyjnych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.
Popularność prefabrykacji
Ogromny rozwój inżynierii materiałów budowlanych widoczny na przestrzeni ostatnich kilku dekad w dziedzinie produkcji betonu objawia się szerokim obecnie zastosowaniem betonów samozagęszczalnych w prefabrykacji oraz szeregu dodatków i domieszek modyfikujących jego właściwości, przekłada się także na stosowane metody produkcji [2]. Jednym z przykładów może być częściowa eliminacja [...]