Projektowanie sterowania sekwencyjnego a rozmyte sieci Petriego
W praktyce inżynierskiej są ugruntowane metody projektowania układów sterowania logicznego, w tym układów sekwencyjnych i sekwencyjno-czasowych. Interesującym problemem wydaje się wsparcie tych metod relatywnie nowym podejściem, które ze względu na swoją ekspresję pozwoli pełniej wyrazić funkcjonalność projektowanego systemu.
Istotnym założeniem powinno być to, aby nowe metody mogły być dopełnieniem podejścia istniejącego i równocześnie były zrozumiałe dla praktyków. Sekwencje sterowania są w praktyce realizowane w formie automatów o skończonej liczbie stanów, zatem sieć Petriego ze swoimi miejscami i tranzycjami jest także intuicyjnie zrozumiała dla praktyków. Każda specyfikacja sterowania rozpoczyna się od opisu słownego w języku naturalnym, mając w naturalny sposób charakter rozmyty. Dopiero w kolejnych krokach projektowych ulega jednoznacznemu doprecyzowaniu jak również ujęciu w kategoriach logiki dyskretnej. W konsekwencji także rozmytość, co do ogólnego rozumienia, nie stanowi problemu dla inżyniera.
Czym są sieci Petriego
Sieci Petriego są graficznym językiem pozwalającym na ścisły opis procesów współbieżnych. Przez lata powstało wiele klas i typów sieci [...]