Odporność ogniowa w budynkach wielkopowierzchniowych
Można rozróżnić dwa podstawowe stany krytyczne z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe: stan krytyczny konstrukcji oraz stan krytyczny środowiska. Stan krytyczny konstrukcji dotyczy czasu do wyczerpania nośności, natomiast stan krytyczny środowiska związany jest z okresem, w ciągu którego możliwa jest ewakuacja. Oba stany krytyczne są rozłączne w czasie i przestrzeni, gdyż w obu przypadkach zupełnie inne są poziomy oddziaływań decydujących o wystąpieniu stanu krytycznego; w obszarze, w którym może nastąpić wyczerpanie nośności konstrukcji, nie jest możliwa ewakuacja. Wykazano, że wymagania dotyczące odporności ogniowej hal przemysłowych są nieracjonalne. Odporność ogniowa i bezpieczeństwo pożarowe są jednymi z najbardziej istotnych kwestii w obiektach wielkopowierzchniowych.
Pożar powoduje gwałtowną zmianę środowiska w budynku. Stan środowiska zmienia się w czasie i jest zróżnicowany w poszczególnych pomieszczeniach i częściach budynku. Sytuacja ta zależy od szeregu czynników, takich jak: zdolność konstrukcji do przenoszenia obciążeń w warunkach silnych oddziaływań termicznych, właściwości przegród budowlanych, rozwiązania przestrzeni, rodzaj i ilość składowanych materiałów palnych, rodzaj i rozmieszczenie palnych materiałów budowlanych, a także od instalacji umieszczonych w budynku, służących do tłumienia ognia (instalacje gaśnicze) i ograniczających rozprzestrzenianie się dymu (wentylacja pożarowa).
[...]
Co tydzień otrzymaj od nas porządną dawkę wiedzy o branży przemysłowej!
