Hybrydowe procesy obróbki skrawaniem – stan obecny i perspektywy rozwojowe

Jak wspomniano wcześniej łączenie dwóch lub więcej ubytkowych (subtratywnych) procesów obróbkowych jest więc zgodne z definicją. Uwarunkowane jest także równoczesnym oddziaływaniem w mniejszym lub większym stopniu na mechanizm usuwania materiału (grupa I.B na rys. 2). Jak dotychczas największe zastosowanie znalazły procesy łączące ścierny mechanizm szlifowania i termiczny efekt wyładowań elektrycznych, tj. AEDG (EDG) lub roztwarzanie elektrochemiczne, tj. AECG (ECG), a także kombinację EDM i ECM, tj. ECDM. W tym ostatnim przypadku może dojść trzeci mechanizm ścierny, tj. w procesie hybrydowym ECDG. W przypadku elektrochemicznej obróbki ściernej prowadzi się nie tylko szlifowanie (ECG), ale także honowanie (ECH) i dogładzanie (superfinisz) (ECS). Zasadę tworzenia procesów hybrydowych z procesów składowych przedstawiono na rys. 4.

Hybrydyzację rozciąga się na procesy w mikro- i nanoskali, a udział stosowanych metod kształtowania przedstawiono na rys. 5. Można dostrzec istotne różnice występujące w strukturze procesów hybrydowych w mikro- (a) i nanoskali (b).