Ewolucja testowania systemów wbudowanych w motoryzacji wraz z wprowadzeniem normy ISO 21448:2019 Pojazdy drogowe – Bezpieczeństwo zamierzonej funkcjonalności

W normie wyróżniono następujące fazy testowania:

• testy jednostkowe oprogramowania (ang. soft­ware unit testing) – mają one wykazać, że jednostki oprogramowania (ang. unit) spełniają wymagania projektowe oraz nie zawierają żadnych niepożądanych funkcjonalności. W zależności od poziomu ASIL (Automotive Safety Integrity Level) stosuje się najczęściej metody testowania takie jak testy oparte na wymaganiach i testy interfejsów. Testowanie przy pomocy wstrzykiwania błędów (poprzez wprowadzanie nieprawidłowości w wartościach zmiennych lub zawartości rejestrów CPU) oraz testy zużycia zasobów są konieczne w przypadku wymagań o poziomie ASIL D. Omawiana faza testowania ma wykazać zgodność jednostki oprogramowania ze specyfikacją projektu oraz interfejsami sprzętowo-programowymi. Ma także potwierdzić, że jednostki oprogramowania spełniają określone funkcje oraz że niezamierzona funkcjonalność jest nieobecna. Testy powinny wykazać stabilność oprogramowania poprzez efektywne wykrywanie błędów. Ważne są także działające mechanizmy obsługi błędów/ W tym także wystarczające zasoby do realizacji założonych funkcjonalności. Środowisko testowe powinno być jak najbardziej zbliżone do środowiska rzeczywistego, w którym będzie pracowało oprogramowanie. Jeżeli jest to niemożliwe, trzeba zaplanować dodatkowe testy na pozostałych poziomach sprawdzające, czy różnica [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Najczęstsze cyberzagrożenia dla systemu monitoringu

eRs Cloud, czyli pełna kontrola nad pracą wycinarki laserowej i strategiczne dane dzięki funkcjonalnym raportom

Przemysł 4.0. Fenomen, marketing dostawców technologii czy faktyczna rewolucja?

zobacz więcej