Badania nieniszczące – charakterystyka badań wizualnych

Zgodnie z normą PE-EN 13018 wyróżnia się dwa rodzaje badań wizualnych. Są nimi:

• badania wizualne bezpośrednie – to badania, w trakcie których ścieżka optyczna od oka obserwatora do badanego obszaru jest nieprzerwana. Jednak na jej drodze mogą znajdować się np. soczewki. Wykonuje się je za pomocą nieuzbrojonego oka, soczewek powiększających (lup), mikroskopów itp. na powierzchniach, do których istnieje swobodny dostęp;
• badania wizualne pośrednie (czasami nazywane zdalnymi) – to badania, w których, w przeciwieństwie do badań wizualnych bezpośrednich, ścieżka optyczna jest przerwana. Badania umożliwiają obserwację i oględziny miejsc niedostępnych okiem nieuzbrojonym i są wykonywane za pomocą np.: endoskopów, robotów, kamer światłowodowych, kamer cyfrowych połączonych z monitorami, w efekcie pozwalają uzyskać niezakłócony widok badanego obszaru w postaci np. fotografii, obrazu wideo itp. [4, 7].

W badaniach bezpośrednich wykorzystuje się naturalną długość fali świetlnej. Są one bardziej zrozumiałe dla umysłu w porównaniu z badaniami pośrednimi.

Z punktu widzenia literaturowego daje się zauważyć, że powyższy podział [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej