Stale wysokowytrzymałe w budowie żurawi samojezdnych oraz przeładunkowych
Rodzaje stosowanych materiałów
Opracowana niegdyś polska norma PN-79/M-06515 w zakresie projektowania ustrojów nośnych dźwignic dawała możliwość stosowania wspomnianej wcześniej stali ulepszanej cieplnie o oznaczeniu 14HNMBCu (Re = 690 MPa) jako materiału o najwyższych własnościach wytrzymałościowych. Już w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia stal ta lub jej odpowiedniki były powszechnie wykorzystywane do budowy wysięgników teleskopowych żurawi samojezdnych. Za przykład mogą posłużyć żurawie: Hydros T-351 Huta Stalowa Wola, DST-0401 Bumar-Łabędy Gliwice, DST-0203 Famaba Głogów czy KC-6471 WTF Krajan Odessa. Niektóre egzemplarze tych dźwignic są wykorzystywane do dziś.
Obecnie wskazówki dotyczące rodzajów materiałów stosowanych do budowy dźwignic znajdujemy w wielu normach lub specyfikacjach, np. FEM5.004, FEM1.001, PN-EN 13001-3-1.
Ta ostatnia, w zakresie stali ulepszanych cieplnie oraz stali walcowanych termomechanicznie, przywołuje wymagania norm PN-EN 10025-6, PN-EN 10025-4, PN-EN 10149- 2, które traktują o gatunkach z zakresu (S355) S460-S960. Natomiast najnowsze wydanie normy PN-EN 13000 (żurawie samojezdne) dodatkowo poszerza ten katalog o stal S1100Q.
[...]
Porównaj produkty