Zastosowanie modelowania rozmytego TSK do oceny zużycia narzędzia w procesie wiercenia stopu Ti6Al4V – cz. I
Obszary zmienności
Region 1 określa okres, w którym wiertło przebyło odległość h, która jest równa wysokości ostrzy skrawających wiertła. Dla wiertła użytego w tym badaniu h = 1 mm (tab. 1). Gdy tylko krawędź ostrza wejdzie w materiał, siła posuwowa rośnie gwałtownie. Osiąga wartość szczytową (1020 N) na końcu regionu 1. Stała siła posuwowa pojawiła się, gdy krawędzie tnące wiertła zagłębiły się w materiale obrabianym, jak pokazano w regionie 2. Siła posuwowa spada do zera w regionie 3, gdy krawędzie skrawające wiertła opuściły element obrabiany. Można zaobserwować dodatkowo dodatnią (niewielką co do wartości) siłę posuwową po wyjęciu wiertła z obrabianego przedmiotu, w wyniku zakleszczenia się wiórów w otworze.

Przekrój warstwy skrawanej
Na rys. 7 pokazano przebieg wartości siły posuwowej a także momentu skrawania [...]