Zarządzanie energią elektryczną w zakładach przemysłowych
Kolejnym istotnym faktem jest to, że średni czas pracy elektrowni na węgiel kamienny w Polsce wynosi ponad 40 lat, a ponad 30 lat na węgiel brunatny. Ministerstwo Energii w 2019 roku podało, że w latach 2016-2040 ok. 26,5 GW mocy wytwórczych będzie wycofywane z eksploatacji. Te prognozy nie brały pod uwagę zmian regulacyjnych, które ograniczają wsparcia dla elektrowni węglowych w ramach tzw. rynku mocy, co może przyspieszyć wycofywanie jednostek wytwórczych.
Ciepłownictwo w Polsce również w znacznej większości opiera się na węglu. Dzieli się na dwa segmenty (rys. 4):
- ciepłownictwo systemowe (sieciowe) – ok. 24% strumienia ciepła,
- ciepłownictwo niesystemowe (ogrzewnictwo), czyli indywidualne źródła ciepła wykorzystywane do ogrzewania budynków – ok. 76% strumienia ciepła.
Ze względu na brak odpowiedniej strategii dostosowującej ciepłownictwo w Polsce do zmieniającej się rzeczywistości, sektor ten w dużym stopniu bazuje na węglu. W konsekwencji Polska ma zimą najbardziej zanieczyszczone powietrze w Europie.
W przypadku ciepłownictwa systemowego wyzwaniem jest to, że 80% systemów ciepłowniczych w Polsce jest nieefektywnych. Nie spełniają one wymogów dyrektywy o efektywności energetycznej. Nie uzyskują unijnego wsparcia w modernizacji, ponieważ nie posiadają co najmniej 50% udziału ciepła z odnawialnych źródeł i kogeneracji lub 75% udziału kogeneracji. Ciepłownie mogą ulegać stopniowej likwidacji ze względu na rosnące koszty wynikające z dominacji węgla i produkcji CO2. Nie będą w stanie zagwarantować konkurencyjnych cen za ciepło (rys. 5).

Prognozy rozwoju polskiego sektora energetycznego do 2050 roku
Dla strategii rozwoju polskiego sektora energetycznego przyjęto cztery scenariusze opracowane przez Forum Energii, analizowane pod względem ekonomicznym, społecznym i środowiskowym [5].












