Wyznaczanie parametrów materiałowych przy użyciu testu oprzyrządowanej twardości

Wyniki – czysty Ni

Krzywe siła – zagłębienie dla zoptymalizowanych parametrów przedstawiono na rys. 8. Jak widać, w przypadkach 1 i 3 (czyli wtedy, gdy do algorytmu dostarczono informację o krzywej siła – zagłębienie) uzyskano dobrą zgodność z celem dla obu populacji początkowych. Okazało się także, że na podstawie samej zdeformowanej powierzchni nie jest możliwe uzyskanie dobrego przewidywania krzywej siła – zagłębienie. Wartości siły są albo za niskie, albo za wysokie w zależności od początkowej populacji. Kształt zdeformowanej powierzchni (przekroje przez wypływkę) dla zoptymalizowanych parametrów przedstawia rys. 9. W tym przypadku podejścia biorące pod uwagę kształt powierzchni (KP ‒ 2 oraz SZ i KP ‒ 3) skutkują bardzo dobrym dopasowaniem. Podejścia bazujące jedynie na krzywej siła – zagłębienie (SZ: 1) dają gorsze dopasowanie, szczególnie dla pierwszej populacji.

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Skala mikro i nano. Nowe możliwości w Zakładzie Metrologii i Systemów Pomiarowych

Porównanie jakości technologicznej powierzchni stali X5CRNI18-10 po cięciu laserowym i cięciu strugą wodno-ścierną

Tłoczenie blach dla przemysłu motoryzacyjnego – metody wykrywania defektów i ich identyfikacja

zobacz więcej