Wyżarzanie międzykrytyczne – nowoczesna obróbka cieplna stali karoseryjnych
Efektem strategii rozwoju mikrostruktury stali w kierunku podniesienia wytrzymałości bez pogarszania plastyczności oraz formowalności było opracowanie grupy wielofazowych stali wysokowytrzymałych, znanych jako AHSS [2]. Wchodzące w ich skład twarde i wytrzymałe fazy (bainit, martenzyt) windują wytrzymałość na wymagany poziom, natomiast fazy miękkie i plastyczne (ferryt, austenit) zapewniają wymagany zapas technologicznej plastyczności, pozwalającej na przeprowadzenie operacji formowania plastycznego.
Wysoka wytrzymałość oraz struktura wielofazowa muszą zostać uzyskane przy zachowaniu pewnego poziomu składników stopowych. Jest to spowodowane wskaźnikami technologicznymi oraz podatnością na metody łączenia. Należące do II generacji AHSS stale wysokomanganowe, pomimo wykazywania wyjątkowych własności, nie zostały skierowane do masowej produkcji właśnie ze względu na wysoki koszt wytwarzania [3]. Z kolei szereg stali o podwyższonej zawartości węgla, pomimo pożądanej kombinacji własności, nie mógł zostać wykorzystany w konstrukcji karoserii ze względu na problemy ze spawalnością. Pomimo wielu wymagań przedstawionych powyżej intensywne badania pozwoliły rozwinąć metodę obróbki cieplnej pozwalającą na ich spełnienie – wyżarzanie międzykrytyczne. Pozwala ono w bardzo dużym zakresie manipulować stosunkiem składników strukturalnych zawartych w mikrostrukturze, a tym samym [...]