Wpływ nowoczesnych technologii na rozwój tłoczenia elementów karoserii samochodowej cz. I
Rozwój przetwórstwa blach, a zwłaszcza rozwój motoryzacji i związany z tym rozwój w zakresie nowych technologii oraz nowych materiałów stosowanych do tłoczenia w dużej mierze dotyczy blach przeznaczonych do tłoczenia elementów karoserii (rys. 1). W odniesieniu do blach przemysł motoryzacyjny stawia wymagania, które można ująć w następujących określeniach:
- tłoczność,
- możliwość stosowania w automatycznych liniach produkcyjnych,
- odporność na korozję,
- wytrzymałość a także gwarancja pasywnego bezpieczeństwa wyrobu,
- jego estetyka a także funkcjonalność.
Wymagania te są podporządkowane dążeniu do uzyskania maksymalnej efektywności działań wytwórczych, co w praktyce sprowadza się do minimalizacji kosztów wytwarzania oraz maksymalizacji wydajności urządzeń i produktywności pracowników, jak również zapewnienia zbytu wyrobom.

DP (ang. dual phase) – stal dwoistofazowa ferrytyczno-martenzytyczna; TRIP
(ang. transformation-inducted plasticity) – blachy wykazujące wzrost intensywności umocnienia w zakresie dużych odkształceń; SULC (ang. super ultra-low carbon) – stale o bardzo małej zawartości węgla na poziomie 0,002%; WH (ang. work hardening) oraz BH (ang. bake hardening) – stale, w których wzrost granicy plastyczności osiąga się podczas tłoczenia [...]