Termografia w podczerwieni

Nagrzewanie punktowe charakteryzuje się tym, że obiekt nagrzewa się więc jedynie w małym obszarze, a temperaturę podczas badania rejestruje się z opóźnieniem. Zaletą tego jest, że częste skanowanie pozwala także na uzyskanie kontrastów temperaturowych w miejscu wewnętrznych wad, co umożliwia wykrycie pęknięć. Wadą metody nagrzewania punktowego jest jednak niska wydajność.

Podczas metody liniowego nagrzewania materiał badawczy jest nagrzewa się w długim, wąskim obszarze, a także przemieszcza się po obiekcie. Tę metodę wykorzystuje się szczególnie przy pionowych pęknięciach.

Termografia w podczerwieni – klasyfikacja prof. Maldague

Termografia w podczerwieni to temat, którym zajmuje się prof. Maldague z Université Laval w Quebecu. Wśród jego zainteresowań są także techniki oceny nieniszczącej, systemy wizyjne i cyfrowe do inspekcji przemysłowych. Uważa on, że istnieje więcej metod badań termografii aktywnej, a do głównych należą:

• termografia impulsowa (PT – pulsed thermography),
• metoda długiego impulsu (SH – step heating),
• termografia lock-in (LT – lock-in thermography),
[...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej