Spawalnicze łączenie stopów tytanu cz. I

Stopy o strukturze ß (regularnej, przestrzennie centrowanej o gęstości ok. 4,3 g/cm³) mają wyższe wskaźniki wytrzymałościowe, ale zachowują dobrą spawalność, choć wymagają obróbki cieplnej po spawaniu, a często także podgrzewania wstępnego do temperatury 110-140°C. Pierwiastkami stabilizującymi fazę ß są wanad, niob, tantal i molibden, a także żelazo, chrom i mangan, a ich łączna zawartość przekracza zwykle 20%. Np. gdy jedynym składnikiem stopowym jest Mo, to jego zawartość musi przekraczać 33%. Zawierają także aluminium, które m.in. zmniejsza poziom kruchości wodorowej. Produkowane, zwykle za pomocą przechładzania, są także metastabilne stopy ß.

Są podatne na starzenie, a właściwa obróbka cieplna umożliwia osiągnięcie przez nie wytrzymałości rzędu 1000 MPa [7]. Typowym przedstawicielem tej grupy jest Ti-3Al-15V-11Cr. Do końca lat 70. ub. wieku stopy ß były używane tylko sporadycznie. Podczas spawania problem stanowi segregacja składników stopowych, a właściwości plastyczne spoin maleją wraz ze spadkiem prędkości chłodzenia (zalecane prędkości to 100-500 K/s) [8].

Stopy dwufazowe mają średnią zawartość składników stopowych. O ich spawalności decyduje dobór tychże [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej