Rozwój uszkodzeń wewnętrznych w stalach chromowo-molibdenowych do zastosowań w energetyce konwencjonalnej
Wzrost pustek
Kolejnym etapem jest wzrost pustek (rys. 1b), a do podstawowych mechanizmów powodujących go zaliczamy m.in. dyfuzyjny wzrost pustek wspomagany przez poślizg dyslokacyjny i poślizg po granicach ziarn, a także ciągły plastyczny wzrost pustek w wyniku poślizgu dyslokacyjnego i poślizgu po granicach ziarn [7, 8]. Możemy to zaobserwować w strukturze komory wylotowej przegrzewacza pary pierwotnej III stopnia ze stali 16Mo3 pracującej przez 127 000 godzin przy naprężeniu roboczym 63 MPa w temperaturze 540°C (rys. 3).
W czasie tego procesu mogą dominować różne mechanizmy wzrostu pustek, zależnie od warunków pełzania, wielkości i rozmieszczenia pustek. Najczęściej mechanizmy te występują w połączeniu z innymi. Niezależnie od wzrostu pustek przebiega ich koalescencja, czyli stykanie się, a następnie łączenie się pustek (rys. 4). Prowadzi to do tworzenia się szczelin międzykrystalicznych o powierzchni nieprzekraczającej granicy jednego ziarna (rys. 1c), które możemy obserwować w strukturze stali 13CrMo4-5 na rys. 5.