Metody produkcji wybranych prefabrykatów dla budownictwa wielkopowierzchniowego
Do prefabrykowanych elementów można stosować stal zbrojeniową zwykłą (elementy żelbetowe) oraz sprężającą (elementy strunobetonowe i kablobetonowe).
Właściwości stali zbrojeniowej podano w tab. 3. Wartości te są zgodne z załącznikiem C do PN-EN 1992-1-1 [10].
Podstawowe wymagania stawiane stalom sprężającym obejmują m.in.:
- wysoką wytrzymałość na rozciąganie,
- odpowiednie właściwości sprężyste,
- zadowalającą ciągliwość [11].
Zgodnie z przepisami zawartymi w normie EN 10138 [12] dotyczącymi stosowania stali sprężającej w Europie można wyróżnić trzy grupy:
- ciągnione druty pojedyncze i w splotach, od ø4 do 10 mm, ze stali o wytrzymałości od 1550 do 1860 MPa (w splotach wyjątkowo od ø2,4 mm o wytrzymałości 2060 MPa);
- naturalnie stygnące, z możliwością przeciągania i odpuszczania, pręty od ø15 do 50 mm, ze stali od 1030 do 1230 MPa;
- ulepszane cieplnie druty i pręty od ø6 do 14 mm, ze stali o wytrzymałości 1600 MPa (ta grupa z zastrzeżeniem stosowania po indywidualnym uzgodnieniu).
- Podstawowymi wielkościami mechanicznymi stali sprężających są:
- wytrzymałość ƒp,
- umowna granica plastyczności σ0,1 (lub σ0,2),
- wydłużenie graniczne przy zerwaniu εpu.
Metody produkcji prefabrykatów dla budownictwa [...]
Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.
Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!