Metody produkcji wybranych prefabrykatów dla budownictwa wielkopowierzchniowego
Prefabrykaty dla budownictwa wielkopowierzchniowego
Do obiektów wielkopowierzchniowych można zaliczyć budynki o powierzchni zabudowy przekraczającej 2000 m2 oraz inne obiekty budowlane o powierzchni dachu przekraczającej 1000 m2. O kwalifikacji obiektów jako wielkopowierzchniowe można wnioskować na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 3 Ustawy Prawo budowlane [1], który odnosi się do przeprowadzanych kontroli okresowych. Ponadto jako wyrób średnio- i wielkowymiarowy należy rozumieć element o masie przekraczającej 3-5 ton [5], przy czym element wielkowymiarowy wymaga do przemieszczania także takich środków transportu jak suwnice i żurawie [6]. Klasyfikacji prefabrykatów dla budownictwa wielkopowierzchniowego dokonuje się w oparciu o wiele kryteriów, wśród których najważniejszymi są m.in.:
- kształt i wymiary: elementy prętowe (fot. 1), płytowe (fot. 2), blokowe, rurowe, przestrzenne;
- budowa wewnętrzna: elementy jedno- i wielowarstwowe oraz otworowe i wielootworowe;
- rozwiązanie konstrukcyjne: elementy żelbetowe, strunobetonowe i kablobetonowe.
Zestawienie wybranych elementów prefabrykowanych [7, 8] do wznoszenia konstrukcji wielkopowierzchniowych z uwzględnieniem powyższej klasyfikacji przedstawiono w tab. 1.
Podstawowymi materiałami konstrukcyjnymi elementów prefabrykowanych są beton i stal. Oprócz wyboru rodzaju betonu, spośród m.in. betonów: zwykłych, wysokowartościowych, lekkich, komórkowych, należy zapewnić [...]