Optymalizacja topologiczna korpusów suportów obrabiarek specjalnych z uwzględnieniem sił skrawania

W przedstawianym przykładzie udało się więc zredukować masę elementu o wartość 27% w stosunku do postawionego celu ustalonego na 40%. Można zatem stwierdzić, że dla tego przykładu, tj. redukowania modelu, który był już opracowany do produkcji, pokrycie z funkcją celu można określić na 50% skuteczności. Zdaniem autorów jest to wynik zadowalający. Wynika to ze znacznego skomplikowania modelu suwaka, dużej ilości komponentów współpracujących, a także przyjętej technologii produkcji. W przypadku użycia metody optymalizacyjnej na modelu-prymitywie (w procesie koncypowania nowej obrabiarki) z pewnością udałoby się osiągnąć postawiony cel 40% poziomu redukcji.

Pomimo pierwotnie przyjętego innego zastosowania optymalizacji topologicznej (medycyna, druk 3D, produkcja przyrostowa, lotnictwo i automotive), autorzy z pozytywnym skutkiem wdrożyli metodę przy jednostkowej produkcji obrabiarek specjalnych.

Publikacja częściowo powstała w ramach projektu pt. „Doktoraty wdrożeniowe – rozwój innowacyjnych technologii Przemysłu 4.0.”, umowa nr 12/DW/2017/01/1 z dnia 07.11.2017 r.

Piśmiennictwo:

1. Śliwka J., Pochopień T.: Metody badań obrabiarek specjalnych. [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej