Problematyka chłodzenia blach taśmowych ze stali wielofazowych dla motoryzacji

Zastosowanie ośrodków wodnych o większej intensywności odprowadzania ciepła powoduje, że chłodzenie blach przebiega w trzech etapach (rys. 3). W pierwszym z nich na powierzchni blachy tworzy się powłoka parowa w wyniku gwałtownego odparowania cieczy. Para ta pokrywa zwartą warstwą całą oziębianą powierzchnię taśmy stalowej. Jednak po pewnym czasie powłoka staje się mniej stabilna i lokalnie zanika. Trwa to aż do gwałtownego zaniku pod wpływem ciśnienia hydrostatycznego cieczy. W tym momencie następuje faza wrzenia pęcherzykowego związanego z pochłanianiem znacznej ilości ciepła, co powoduje gwałtowny wzrost szybkości chłodzenia.

Odrywające się od powierzchni blachy pęcherzyki pary, unosząc się do góry, przyspieszają ruch cieczy i ułatwiają jej kontakt z powierzchnią. Przy temperaturze nieco wyższej od temperatury wrzenia wody wydzielanie pęcherzyków pary zanika i następuje zmiana mechanizmu wymiany ciepła na unoszenie [10-12]. Przy zastosowaniu chłodziw wodno-polimerowych szybkość chłodzenia blach spada, lecz charakter zmian temperatury jest analogiczny. Jedyna różnica wynika z faktu, że występującym zjawiskom towarzyszy wydzielanie się przy powierzchni gorącej blachy warstewki polimeru. Błona ta jest medium izolującym i dlatego szybkość chłodzenia ulega zmniejszeniu wraz ze wzrostem stężenia polimeru.

Z rys. 4 wynika, że trójstopniowy przebieg chłodzenia w dużym stopniu wpływa na zróżnicowanie szybkości chłodzenia w poszczególnych [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej