Podesty wolnostojące w halach
Stężenia poziome
W celu zapewnienia geometrycznej niezmienności płaszczyzny poziomej podestu zaleca się wykonać stężenia. Niekoniecznie muszą być to pełne stężenia obwodowe (dwa stężenia podłużne i dwa stężenia poprzeczne). Zazwyczaj wystarczą jedno stężenie podłużne w okolicy środka podestu i dwa stężenia poprzeczne na początku i na końcu podestu. Do skratowania używa się kątowników i małych rur kwadratowych lub okrągłych.
W przypadku podestów pokrytych blachą można zrezygnować ze stężeń poziomych. Należy jednak wówczas sprawdzić sytuację montażową, czyli przeanalizować zachowanie podestu, gdy jeszcze nie został pokryty blachami.
Stężenia pionowe
Oprócz słupów także stężenia pionowe w postaci zastrzałów mogą utrudniać logistykę na hali. Należy już na etapie koncepcji konstrukcyjnej podestu konsultować miejsce ich wprowadzenia. Najczęściej sytuuje się je wzdłuż ścian hali, w pobliżu schodów wejściowych na podest lub w miejscach, gdzie nie występuje ruch środkami transportu wewnątrzzakładowego.
Zadaniem stężeń pionowych jest zapewnianie stateczności całego podestu. Przejmują one obciążenia poziome z podestu (technologiczne i wynikające z imperfekcji) i przekazują je na posadzkę hali.
W większości przypadków wartości sił poziomych od technologii wahają się od 5 do 15% całkowitych obciążeń pionowych.
Wyróżniamy trzy typy usztywnień pionowych:
- Najprostsze – przyłączenie podestu do słupów hali. Wymagana jest zgoda projektanta hali. Zazwyczaj w przypadku masywnych słupów betonowych będzie taka możliwość. Połączenie podestu ze słupem powinno być tak skonstruowane, że przekazywane będą jedynie siły poziome (sił pionowych nie zaleca się przekazywać).
- Stężenia kratowe. Najczęściej w układzie „V” (rys. 18), który umożliwia przejście przez pole ze stężeniem. Często pręty stężające nie mogą być doprowadzone aż do podstawy słupa, tylko trafiają w okolice środka wysokości słupa. Dochodzi wówczas do jego zginania względem „słabszej” osi. Zaleca się wówczas wzmocnić słup dodatkowym profilem połączonym z jego środnikiem.
- Stężenia ramowe. Mają o wiele mniejszą sztywność niż stężenia kratowe, lecz czasem są jedyną opcją, aby stężyć podest w płaszczyźnie pionowej.
Na rys. 19-20 przedstawiono (na podstawie zrealizowanego obiektu) stężenia ramowe w jednym z pól podestu. Stężenie zostało zrealizowane w następujący sposób: do środników słupów układu poprzecznego podestu (kolor zielony) przykręcono dodatkowe słupy (z profilu IPE – kolor żółty). Słup główny HEA połączony z dodatkowym słupem z IPE ma wtedy bardzo dobre charakterystyki w obu kierunkach (rys. 21). Słup z IPE został sztywno połączony z belką podłużną podestu, którą dla potrzeb ramy usztywniającej powiększono i zaopatrzono w skosy.
Podesty niezależne od konstrukcji hali – nie połączone z nią, lecz tylko spoczywające na posadzce – mogą zapewnić jej „drugie życie”. Odpowiednio zaprojektowane nie utrudnią w znacznym stopniu logistyki na parterze hali, a zapewnią dodatkową powierzchnię użytkową o zdecydowanie większej nośności niż podesty podwieszane.
Piśmiennictwo
- PN-EN 1991-1-1 Oddziaływania na konstrukcje. Oddziaływania ogólne – Ciężar objętościowy, ciężar własny, obciążenia użytkowe w budynkach.
- PN-EN 1993-1-1 Projektowanie konstrukcji stalowych. Reguły ogólne i reguły dla budynków.
- PN-EN 1993-1-8 Projektowanie konstrukcji stalowych. Projektowanie węzłów.
- PN-EN 1990-2 Podstawy projektowania konstrukcji.
- Kozłowski A.: Konstrukcje stalowe. Część druga. Stropy i pomosty.
- Łubiński M., Żółtowski W.: Konstrukcje metalowe
Przeczytaj również: Projektowanie podestów podwieszanych do konstrukcji dachu
Co tydzień otrzymaj od nas porządną dawkę wiedzy o branży przemysłowej!
Porównaj produkty
