Odporność ogniowa w budynkach wielkopowierzchniowych

Pożar konstrukcji żelbetowych

W przypadku konstrukcji żelbetowych ze sprężonymi dźwigarami dachowymi następują: uszkodzenia środników na skutek odpadania eksplozyjnego spowodowanego ciśnieniem pary wodnej (fot. 2), całkowity zanik siły sprężającej spowodowany relaksacją naprężeń oraz znaczny spadek wytrzymałości splotów sprężających. W większości przypadków konstrukcja hali, w szczególności konstrukcja stalowa, w części objętej pożarem rozwiniętym nie nadaje się do naprawy, pomimo że wymagania przepisów zostały spełnione. Należy podkreślić, że wymagania dotyczące odporności ogniowej dotyczą zachowania się konstrukcji podczas pożaru, a nie możliwości użytkowania po pożarze.

Znany jest przypadek, gdy zbyt wysoka odporność ogniowa była przyczyną zniszczenia części hali poza obszarem pożaru. Miał on miejsce w 1973 roku
w toruńskiej Elanie. Zbyt duża sztywność rygli spowodowała powstanie oddziaływań poziomych na słupy w wyniku rozszerzalności liniowej. Siły poziome w kierunku podłużnym hali spowodowały zniszczenie słupów w części nieobjętej pożarem.

Piśmiennictwo

1. Rozporządzenie Ministra infrastruktury z dnia 17 czerwca 2011 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane metra i ich usytuowanie (Dz.U. 144/2011, poz. 859).
2. Eurokod 1. PN-EN 1991-1-2 Oddziaływania na konstrukcje. Część [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej