Odporność ogniowa w budynkach wielkopowierzchniowych
Badania obciążeń wiatrem i śniegiem podczas pożarów
Badania dotyczące oceny obciążeń wiatrem i śniegiem podczas pożarów rzeczywistych [4], przeprowadzone na podstawie biuletynów KGSP z lat 1976-1980 oraz zestawień danych o śniegu i wietrze wykonanych w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej, miały charakter rozpoznawczy. Uwzględniały one śnieżne zimy z lat 1978-1980, podczas których występowały stosunkowo silne wiatry, a więc jednocześne obciążenie wiatrem i śniegiem.
Zebrane dane przedstawiono za pomocą histogramów, z których wynika, że w 75% przypadków prędkość wiatru nie przekraczała 5 m/s, a w 95% – 8 m/s. Były to więc wiatry słabe lub umiarkowane i odpowiadało im ciśnienie nie większe niż 35 Pa. Wiatry tego rodzaju są pomijane w obliczeniach. W przypadku śniegu w 85% przypadków jego ciężar nie przekraczał 50 N/m2, a w 93%
– 100 N/m2.
Na podstawie tych badań we wzorach określających obliczeniową kombinację oddziaływań w przypadku wyjątkowym i obliczeniowy efekt oddziaływań dla obciążenia śniegiem przyjęto współczynnik ψ2,1 = 0,20 (załącznik krajowy NB do PN-EN 1991-1-2). Oddziaływanie wiatru pomija się.