Odporność korozyjna złączy blach ze stali austenitycznej spawanych laserowo

Próba korozyjna

Próbki badanej stali eksponowano w sztucznej atmosferze przez 96 godzin (rys. 11). Dodatkowo próbki poddane zostały ocenie wizualnej po 24 (rys. 9) i 48 godzinach (rys. 10). Bezpośrednio po próbie korozyjnej próbki zostały całkowicie wyczyszczone i zważone. Następnie na podstawie metody grawimetrycznej zgodnej z normą PN-70/H-04600 [12] określono ubytek masy próbki, oznaczony jako V_c, wg zależności (3):

(3)

gdzie: ∆G – zmiana masy próbki [g], A – czynna powierzchnia próbki [m²], t – czas trwania korozji [doba].

Zmianę masy próbki (ΔG) obliczono ze wzoru (4):

ΔG = m₀ – m₁ [g] (4)

gdzie: m₀ – masa próbki przed badaniem [g], m₁ – masa próbki po badaniu [g].

Liniową szybkość korozji (V_p) określono na podstawie zależności (5):

(5)

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Najdłuższy most morski na świecie

Power-Fast II – wkręty idealne do drewna

Podkładki Nord-Lock – odporność w teście mgły solnej

zobacz więcej