Nowe podejście do optymalizacji procesów technologicznych na obrabiarki sterowane numerycznie. Optymalizacja procesu technologicznego poprzez korektę prędkości skrawania – cz. II

Głównym efektem takiej optymalizacji są oczywiście zmiany w programie sterującym NC. Podstawowe różnice to zmiany w wartościach położenia narzędzia w osi X, odpowiadających w przyjętym układzie współrzędnych tokarki za głębokość skrawania a_p oraz w liczbie samych wierszy programu. Wynika to z różnicy w liczbie przejść narzędzia. Należy podkreślić, iż dla każdego programu, tj. tego przed optymalizacją, jak i po niej, ostatni blok G-kodów dla danego stopnia wałka jest identyczny. Jest to związane z koniecznością zachowania niezmienionego etapu obróbki wykańczającej, aby zachować niezmienioną względem procesu bazowego geometrię elementu.

Badania symulacyjne prowadzono w środowisku programu Production Module 2D, umożliwiającego weryfikacje, analizę czy wzajemne porównanie kilku wariantów procesu. Oceny wyników przyjętej strategii optymalizacji toczenia dokonano pod kątem uzyskiwanych wartości składowej głównej siły skrawania, czasu obróbki oraz mocy na wrzecionie obrabiarki.

Podsumowanie

Coraz częściej ważnym etapem projektowania procesu technologicznego jest jego optymalizacja. Proces technologiczny można optymalizować poprzez zmianę jego podstawowych parametrów. Dostępne na rynku oprogramowanie komercyjne umożliwia optymalizację [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej