Nośność połączeń płyt warstwowych z konstrukcją wsporczą. Połączenia bezpośrednie oraz wnioski ogólne
Połączenia na wkręty
Połączenia paneli warstwowych z konstrukcją wsporczą lekkiej obudowy wykonane z zastosowaniem wkrętów badano podobnie jak omówione wcześniej połączenia na śruby zamkowe, stosując m.in. przyrząd pokazany na rys. 2. Badania obejmowały jednak większą liczbę połączeń, co pozwoliło dokonać oceny wpływu na nośność zarówno średnicy i materiału podkładek, jak i usytuowania wkrętów w stosunku do wyprofilowania okładziny (środek fałdy lub bruzdy, skraj panelu). W połączeniach zastosowano wszystkie panele (płyty) warstwowe pokazane na rys. 6 w [2] oraz wkręty samogwintujące i samowiercące firm EJOT i SFS intec, o oznaczeniach:
- wkręty samogwintujące:
JZ3-6,3 × 200-E16, JZ3-6,3 × 200-E19, JZ3
-6,3 × 200-E22, - wkręty samowiercące: SDT12-A19-5,5 × 116, JT3-D-6H-5,5 × 87-E16, SDT12-S19-5,5 × 116,
SCF12-S19-6,3 × 190, JT3-D-6H-5,5 × 87-E19,
SDT12-S22-5,5 × 116, SCF12-S22-6,3 × 190, JT3-D-6H-5,5 × 87-E22.
Podstawowa różnica między wkrętami, pomijając długości, które muszą być dobrane stosownie do grubości paneli warstwowych, tkwiła w materiale i średnicy podkładek stykających się z okładziną zewnętrzną. Te niepozorne elementy mają istotny wpływ na nośność połączeń. Inaczej było z usytuowaniem wkrętów względem wyprofilowania okładziny zewnętrznej. Przeprowadzone badania wykazały, że nie ma to większego wpływu na nośność [...]