Możliwość zwiększenia efektywności metod chłodzenia i smarowania strefy obróbki w procesach szlifowania otworów
W artykule przedstawiono krótko funkcje mediów chłodząco-smarujących w procesach szlifowania. Opisano najistotniejsze ograniczenia w skutecznym chłodzeniu i smarowaniu strefy obróbki w procesie szlifowania walcowych powierzchni wewnętrznych (głównie otworów). Na podstawie zdefiniowanych ograniczeń scharakteryzowano wybrane innowacyjne metody zapewniające zwiększenie efektywności chłodzenia i smarowania strefy szlifowania. W efekcie ma to umożliwić ograniczenie ich użycia przy jednoczesnym wydłużeniu okresu trwałości narzędzi.
Rozkład ciepła, które powstaje w obszarach odkształcanych strefy szlifowania, ma charakter nierównomierny. Wpływa to na zwiększenie naprężeń cieplnych zarówno w ściernicy, jak i w przedmiocie obrabianym. Większa część energii wykorzystanej do procesu szlifowania zostaje przekształcona w ciepło, z czego (przy zoptymalizowanych parametrach procesu) około 75% przekazywane zostaje do wióra, 18% energii przetworzone zostaje w ciepło w miejscu styku narzędzia z wiórem, a pozostałą jej część stanowi ciepło pochłonięte przez przedmiot obrabiany bądź energia przetworzona w ciepło w miejscu styku narzędzia z przedmiotem obrabianym [6, 12].
