Mikroglony i ich potencjał do wytwarzania biopaliw

Gatunki mikroglonów z najwyższą wydajnością

Większość dotychczasowych publikacji naukowych dotyczących tego obszaru badawczego donosi o wysokiej skuteczności w procesie produkcji H₂ glonów jednokomórkowych. Najczęściej stosowanym przez badaczy gatunkiem jest Chlamydomonas reinchardtii, występujący powszechnie w glebie i wodach słonych [48]. Badania donoszą, że wydajność produkcji H₂ przez ten organizm sięga 90-110 cm³/dm³ [45], a w niektórych przypadkach nawet 80-140 cm³/dm³ [49]. Faraloni i in. (2011) osiągnęli produkcję wodoru na poziomie 150 cm³/dm³ kultury glonów Chlamydomonas reinwardtii, wykorzystując w procesie wzrostu glonów ścieki pochodzące z przetwórstwa oliwek [50]. Skjanes i in. (2008) badali możliwość produkcji wodoru z 21 gatunków zielonych alg wyizolowanych w środowisku beztlenowym.

Najlepsze rezultaty osiągnięto dla: Chlamydomonas reinhardtii, Chlamydomonas euryale, Chlamydomonas noctigama, Chlamydomonas vectensis, Chlorella pyrenoidosa, Oocystis, Desmodesmus subspicatus i Pseudokirchneriella subcapitata. Najwyższą wydajnością, na poziomie bliskim 140 cm³/dm³, charakteryzował się Chlamydomonas reinhardtii, następnie Chlamydomonas noctigama z wydajnością 80 cm³/dm³ oraz Chlamydomonas euryale, dla którego produkcja wyniosła 22 cm³/dm³ [49].

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej