Metody łamania wiórów w obróbce skrawaniem – cz. II
Łamanie wiórów przez ciecze obróbkowe
Znaczna część ciepła wytwarzanego podczas obróbki skrawaniem jest usuwana poprzez formowanie wiórów. Wysokie temperatury obserwowane podczas skrawania niewątpliwie skracają trwałość narzędzia. W związku z tym powszechnie stosowaną praktyką jest stosowanie chłodziw w operacjach obróbki skrawaniem. Ponadto wiadomo, że ciecze obróbkowe zmniejszają siły skrawania i drgania oraz poprawiają jakość powierzchni. Ciecze obróbkowe umożliwiają szybkie schładzanie wiórów o wysokiej temperaturze, a także przyczyniają się do ich łamliwości. Zastosowanie cieczy obróbkowych dostarczanych do strefy skrawania pod wysokim ciśnieniem jest również jednym ze sposobów wspomagających proces łamania wiórów.
Pomysł dostarczania cieczy chłodząco-smarującej (CCS) pod wysokim ciśnieniem (tzw. obróbka HPC – ang. high pressure coolant) do strefy skrawania narodził się we wczesnych latach 50. XX wieku. Obróbka HPC istotnie redukuje temperatury w strefie skrawania, wartości sił skrawania, a także wartości współczynnika tarcia w strefie kontaktu wiór ‒ narzędzie skrawające. Wpływa to na poprawę trwałości narzędzia, jakości powierzchni, dokładności wymiarowo-kształtowej, a także na osiągnięcie wysokiej łamliwości wiórów i ich kontroli [...]