Łańcuchy dostaw w przemyśle. Jak nauka zabezpiecza fabryki?
Wzrost popytu na wyroby sektora zbrojeniowego stawia przed krajowymi zakładami wyzwania związane ze zwiększaniem mocy wytwórczych. Odpowiedzią na te potrzeby staje się zacieśnienie współpracy przemysłu ze środowiskiem badawczo-rozwojowym. Sieć Badawcza Łukasiewicz zawarła porozumienia z partnerami przemysłowymi, w tym ze spółkami Polskiej Grupy Zbrojeniowej. Współpraca ta oznacza przejście od założeń strategicznych do budowy trwałych zdolności produkcyjnych w kraju.

Czytaj także: Inwestycje dual use: nowa szansa dla budownictwa i logistyki
Wzmocnienie łańcuchów dostaw i niezależność komponentowa
Głównym motorem napędowym kooperacji nauki z producentami jest konieczność zabezpieczenia łańcuchów dostaw przed zakłóceniami zewnętrznymi. Przy dużej skali zamówień kluczowe staje się uniezależnienie od zagranicznych podmiotów i budowanie kompetencji bezpośrednio na rynku lokalnym. Przedstawiciele Polskiej Grupy Zbrojeniowej zwracają uwagę na kluczową rolę transferu wiedzy z instytutów badawczych. Pozwala on fabrykom dostarczać udoskonalone rozwiązania oraz stabilizować procesy wytwórcze.
Brak wykorzystania krajowych środków na wzmocnienie rodzimego zaplecza przemysłowego wiąże się z ryzykiem transferowania kapitału za granicę i wspierania gospodarek państw, od których kupowane są komponenty. Wspólne inicjatywy mają temu przeciwdziałać poprzez rozwijanie krytycznych segmentów produkcji w polskich zakładach.
Kluczowe kierunki: chemia specjalna, technologie krzemowe i zasilanie
Praktyczny wymiar współdziałania instytutów badawczych z zakładami produkcyjnymi koncentruje się na strategicznych obszarach inżynieryjnych:
- Chemia przemysłowa i materiały pędne: Wytwarzanie specjalnych proszków aluminiowych, produkcja spłonek amunicyjnych, rozwój polskiego materiału wybuchowego UNIPeX oraz pozyskiwanie nadchloranu amonu stosowanego w paliwach rakietowych.
- Technologie krzemowe: Powołanie spółki celowej z podmiotem Telesystem-Mesko, ukierunkowanej na prace nad komponentami półprzewodnikowymi dla systemów przeciwlotniczych PIORUN i techniki rakietowej. Celem projektu jest zwiększenie udziału rodzimych podzespołów w zaawansowanych systemach.
- Infrastruktura zasilania krytycznego: Rozwój systemu Air-Power, zaprojektowanego z myślą o zasilaniu statków powietrznych oraz lotniskowej infrastruktury technicznej w sytuacjach blackoutu lub awarii zasilania.
Trójstronny model współpracy i technologie podwójnego zastosowania
Budowa odporności przemysłowej opiera się przede wszystkim na trójstronnej relacji łączącej odbiorcę, producenta i sektor badawczy. Z jednej strony rolą sił zbrojnych jest definiowanie potrzeb operacyjnych oraz poszukiwanie konkretnych zdolności. Natomiast opracowanie technologii i wdrożenie ich do produkcji leży już po stronie inżynierów oraz zakładów wytwórczych.
Istotnym filarem rozwoju staje się także segment dual use (podwójnego zastosowania), obejmujący rozwiązania dla sektora cywilnego i obronnego. Przykładem jest współpraca nawiązana z firmą Eycore w zakresie integracji technologii radarowych SAR z krajowymi platformami satelitarnymi. Wdrażanie opracowanych rozwiązań bezpośrednio do seryjnej produkcji stanowi warunek konieczny. Dzięki temu inwestycje w bezpieczeństwo przełożą się na długofalową suwerenność przemysłową państwa.
Może Cię również zainteresować: Centra danych napędzają przemysł. Sukces w zasilaniu, luka w IT