Kształtowanie przyrostowe blach – możliwości zastosowania w przemyśle lotniczym
Podział metod formowania przyrostowego blach
Odmianą jednopunktowego tłoczenia przyrostowego (rys. 4a) jest dwupunktowe tłoczenie przyrostowe (ang. Two-Point Incremental Forming – TPIF), które może odbywać się z wykorzystaniem matrycy częściowej (rys. 4b) oraz matrycy właściwej (rys. 4c). Ostatnia metoda zwiększa dokładność geometryczną formowanych elementów.
W metodach tłoczenia dwupunktowego występuje dodatkowy ruch zespołu mocującego brzegi kształtowanej blachy, co przekłada się na większą dokładność otrzymanych wytłoczek. W metodzie tłoczenia przyrostowego z przeciwnarzędziem (ang. Incremental Forming With Counter Tool – IFWCT) dodatkowy trzpień umieszczony przeciwnie do trzpienia formującego i odsunięty o grubość blachy porusza się po odpowiednio skorygowanej trajektorii względem narzędzia głównego (rys. 4d).
Spośród wymienionych metod dwupunktowe tłoczenie przyrostowe z matrycą właściwą określane jest mianem Positive Incremental Forming, pozostałe metody zaś – Negative Incremental Forming [2]. Jednym z wariantów SPIF jest metoda formowania za pomocą strumienia wody [9], w której wyeliminowano tarciowy kontakt metaliczny narzędzia kształtującego z przedmiotem obrabianym.
W metodach jednopunktowego formowania zewnętrzna krawędź blachy jest zablokowana, co wprowadza w płaszczyźnie blachy naprężenia rozciągające, eliminując [...]