Kontrola dokładności wymiarowo-kształtowej części maszyn w kontekście zastosowanych narzędzi pomiarowych

Podsumowanie dokładności współrzędnościowej techniki pomiarowej

W rozpatrywanym przypadku dokonano kontroli wymiarowo-kształtowej detalu przy użyciu dwóch alternatywnych metod z wykorzystaniem różnych systemów pomiarowych. W każdym przypadku zdefiniowano przedmiotowy układ współrzędnych przy pomocy metody najlepszego dopasowania. Metoda ta w stosunku do alternatywnych metod definicji układów współrzędnych (tj. RPS; metody standardowe oparte na płaszczyźnie prostej i punkcie) obarczona jest więc największym błędem.

Uzyskane wyniki charakteryzują się jednak wystarczającą zbieżnością wynikającą z możliwości pomiarowych (dokładności) użytych systemów. Należy zwrócić uwagę na fakt, że w przypadku maszyny współrzędnościowej dopasowanie układu odbyło się na 36 punktach, czyli wpływ na sposób dopasowania miały jedynie lokalne błędy występujące na detalu w ww. punktach. Z kolei w przypadku ramienia pomiarowego uwzględniana była pełna geometria detalu. Wyniki uzyskane z obu systemów opisywały błędy detalu: lokalnie w kontrolowanych punktach (maszyna CMM), a także globalnie na całej powierzchni detalu (ramię pomiarowe). Orientacja zaobserwowanych błędów kształtu jest zgodna dla obu metod, pomimo różnic wartości zaobserwowanych odchyłek. Przykładowe porównanie odchyłek w analizowanych punktach [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Mogą zainteresować Cię również

Styczeń miesiącem bezpieczeństwa produkcji.

zobacz więcej