Wpływ rodzaju izolacji ogniochronnej na nośność elementów stalowych
Izolacje z płyt
Konstrukcję można zabezpieczyć przed działaniem ognia, stosując izolację z płyt (skrzynkową lub konturową). Materiały te umożliwiają uzyskanie klasy odporności ogniowej R30-R120. Płyty produkowane są zazwyczaj z włókien mineralnych lub występujących w naturze materiałów w postaci płyt, jak np. wermikulit, połączonych spoiwem cementowym i/lub krzemianowym.
Wermikulit (łuszczyk biotytowy, złożony glinokrzemian magnezu i potasu) pod wpływem wysokiej temperatury zmienia swój skład chemiczny. Podgrzany do temperatury ok. 1100°C hydratyzuje się i rozszczepia wzdłuż powierzchni styku kryształów, w wyniku czego powiększa swoją objętość 15-20 razy.
Oprócz płyt z wermikulitu, miki i wełny mineralnej stosowane są płyty gipsowo-kartonowe, różnego rodzaju płyty na spoiwie gipsowym, cementowym, cementowo-wapiennym ze zbrojeniem rozproszonym (najczęściej z włókien szklanych) oraz z różnego rodzaju wypełniaczami [2].
W tab. 1 przedstawiono główne zalety i wady typowych środków ogniochronnych. Natomiast w tab. 2 zestawiono charakterystyki najpopularniejszych materiałów ogniochronnych.