Docierarki do płaszczyzn. Cz. II. Docierarki dwutarczowe
Uwagi ogólne - docierarki
W przypadku docierania równoległych powierzchni, przedmiotów rozmieszczonych w separatorach między tarczami (najczęściej żeliwnymi), zwykle obrabiana jest jednocześnie liczna partia elementów. Umożliwia to uzyskanie zbliżonych parametrów jakości powierzchni każdego z nich (szczególnie dla jednego wypełnienia separatorów). Jest to najlepszy sposób na uzyskanie wąskich tolerancji wysokości elementów a także równoległości i płaskości docieranych powierzchni. Jednoczesne usuwanie naddatku z obu stron przedmiotu obrabianego ogranicza powstawanie naprężeń wewnętrznych oraz uszkodzeń powierzchni i wystąpienie niekorzystnego nagrzewania się tarcz docierających, chłodzonych najczęściej dodatkowo w sposób wymuszony wodą. Dozowana w sposób ciągły zawiesina ścierna powoduje stabilizację procesu obróbki. Wprowadzenie automatyzacji, również w transporcie między stanowiskami, umożliwia pracę docierarek w gnieździe a także ułatwia obsługę operatorowi [3].
Obecnie wiele firm proponuje technologie szlifowania (mikroszlifowania, gładzenia) powierzchni płaskich z kinematyką docierania. Wymienić tu można między innymi: Engis, Speedfam, Peter Wolters, PR Hoffmann, Hamai, Hahn & Kolb, Spitfire, Lapmaster, Stähli, Fujikoski a także Dae Chang. Oprócz narzędzi jednolitych i składanych (tabletkowych) konstruuje się też obrabiarki [...]