Diagnostyka wibroakustyczna przekładni zębatych
Podsumowanie
Opisane w artykule wibroakustyczne metody diagnozowania przekładni nie wyczerpują możliwości oceny stanu technicznego przekładni. Nie należy zapominać o badaniach i diagnostyce olejowej, jak również pomiarach temperatury, do których można stosować kamery termograficzne. W przypadku braku odpowiednich przyrządów pomiarowych nadal skuteczne są metody organoleptyczne. Zaliczają się do nich: ocena wzrokowa stanu oleju, powierzchni zębów, osłuch, ocena intensywności drgań czy temperatury przez dotyk, zapach. Ich systematycznie stosowane przez doświadczony personel pozwala w wielu przypadkach wykryć zaawansowane niesprawności, a także unikać nagłych i nieprzewidzianych awarii. Należy też dodać, że nie ma jednego właściwego i najskuteczniejszego sposobu diagnozowania przekładni zębatych. Prawidłowa ocena stanu zwykle wymaga uwzględnienia kilku parametrów wyznaczanych różnymi metodami. Najczęściej równolegle stosuje się badania drganiowe, olejowe i pomiary temperatury.
Piśmiennictwo
- Fidali M.: Specjalizowane metody diagnozowania łożysk tocznych – cz. 1 i 2. „Utrzymanie Ruchu”, nr 2 i 3/2015.
- Fidali M.: Metody diagnostyki maszyn i urządzeń w predykcyjnym utrzymaniu ruchu. Elamed, Katowice 2020.
- ISO 10816-21:2015 Mechanical vibration – Evaluation [...]