Cynkowanie wysokotemperaturowe żeliwa z udziałem nowego topnika
Cynkowanie wysokotemperaturowe
Cynkowanie wysokotemperaturowe jest prowadzone w zakresie temperatury 520-560°C, jednakże w praktyce przemysłowej stosuje się często temperaturę sięgającą nawet do 620°C [3, 6, 7, 9]. Podany wzrost temperatury procesu cynkowania powoduje znaczny wzrost rozpuszczalności żelaza w cynku, w związku z czym w procesie tym stosowane są wanny ceramiczne, co należy uznać jako wadę tej metody. Natomiast zaletą jest możliwość otrzymywania szczelnej, relatywnie cienkiej powłoki, zbudowanej wyłącznie z faz stopowych Fe-Zn [2].
Zakres temperatury cynkowania wysokotemperaturowego powyżej 530°C powoduje, że faza ζ nie jest stabilna i przy pośpiesznym chłodzeniu ocynkowanych wyrobów nie ma warunków do jej powstawania. Podczas wysokotemperaturowego cynkowania nie ma także sprzyjających warunków do powstawania fazy Γ ze względu na krótki czas cynkowania, zazwyczaj nieprzekraczający 100 s. W powłoce dominuje faza δ (FeZn10), która bliżej podłoża żeliwnego jest zwarta, natomiast w większej odległości od cynkowanej powierzchni może być mieszaniną wydzieleń faz (δ + η). Faza η ma skład chemiczny zbliżony do składu kąpieli, w której prowadzono proces.
Powłoka utworzona w procesie cynkowania wysokotemperaturowego charakteryzuje się zwykle mniejszą grubością aniżeli otrzymana w tradycyjnym, najbardziej rozpowszechnionym, procesie niskotemperaturowym. Związane to jest m.in. z operacją odwirowywania ocynkowanych wyrobów, podczas której to operacji usuwany jest [...]
Co tydzień otrzymaj od nas porządną dawkę wiedzy o branży przemysłowej!
