Badanie tribologiczne oraz przyczepność powłok natryskiwanych płomieniowo poddźwiękowo proszkowo
Dynamiczny rozwój techniki w ostatnich kilkudziesięciu latach postawił przed technologią natryskiwania nowe wyzwanie – poszukiwano procesu nakładania powłok, który nie będzie w znaczący sposób oddziaływał cieplnie na podłoże. Większość powłok natryskiwanych przylega do podłoża za pomocą sił mechanicznych, dlatego też jednym z najważniejszych czynników podczas procesu natryskiwania jest odpowiednie przygotowanie podłoża polegające na oczyszczeniu powierzchni oraz nadaniu jej odpowiedniej chropowatości.
Oprócz przygotowania podłoża w sposób mechaniczny można zwiększyć przyczepność, stosując warstwę podkładową, która zapewnia podłoże pod docelową warstwę wierzchnią i zwiększa jej adhezję [1-8].
Proces natryskiwania płomieniowego poddźwiękowego proszkowego pozwolił na ograniczenie naprężeń cieplnych w podłożu, a w konsekwencji – na powlekanie materiałów kruchych (ceramika, szkło) lub niskotopliwych (polimery). Mechanizm powstawania powłok w procesie natryskiwania poddźwiękowego różni się od mechanizmów zachodzących w konwencjonalnych metodach natryskiwania cieplnego. W większości technologii główną siłą pędną, gwarantującą utworzenie się powłoki, jest podwyższona energia cieplna. W metodzie natryskiwania płomieniowego poddźwiękowego ilość energii cieplnej została zminimalizowana. Powłoka powstaje w wyniku pracy wykonanej kosztem energii kinetycznej strumienia [...]