Wentylacja pożarowa obiektów wielkopowierzchniowych z atrium
Temperatura warstwy podsufitowej (Tm) jest jednym z podstawowych parametrów pożaru. Zakładając, że pożar rozwija się liniowo, temperatura warstwy podsufitowej jest równa temperaturze kolumny konwekcyjnej, a zatem może być wyznaczona z poniższej zależności [3]:

gdzie:
To – temperatura otoczenia [K],
Qp – moc pożaru [W],
Q – ilość ciepła wytwarzanego podczas pożaru [W],
ρ0 – gęstość powietrza otoczenia [kg/m3],
g – przyspieszenie ziemskie [m/s2],
H – wysokość pomieszczenia [m],
cp – ciepło właściwe przy stałym ciśnieniu [J/(kg · K)],
y – odległość warstwy dymu od posadzki [m].
Zadaniem wentylacji pożarowej jest przede wszystkim odprowadzenie dymu gromadzącego się pod sufitem oraz doprowadzenie czystego powietrza do przestrzeni objętej pożarem. Celem jest zapewnienie strefy wolnej od dymu o odpowiedniej wysokości, która umożliwi ewakuację osobom znajdującym się w budynku.