Analiza porównawcza własności dwóch niekonwencjonalnych superwytrzymałych stali typu maraging do zaawansowanych zastosowań konstrukcyjnych
Stal bezkobaltowa
W stali bezkobaltowej główny składnik wyekstrahowanych wtrąceń stanowiła faza międzykrystaliczna Fe2Mo. Inne zaobserwowane w ekstraktach tej stali fazy to NiTi, Ni3Ti i TiC (przypuszczalnie występowała też faza sigma FeMo w ilościach śladowych).
W tab. 2 przedstawiono własności mechaniczne obu stali po pełnej obróbce cieplnej prętów o średnicy 35 mm. Obróbka cieplna obu stali typu maraging polegała na przesycaniu i starzeniu, przy czym stal wysokokobaltową dodatkowo poddawano międzyoperacyjnemu wymrażaniu w temperaturze -80°C, co pozwoliło na prawie całkowite wyeliminowanie austenitu szczątkowego, który występował po zabiegu przesycania.
Bezkobaltowa stal typu maraging ma tylko o około 100 MPa mniejszą granicę plastyczności, ale o wiele wyższą odporność na pękanie niż stal wysokokobaltowa (rys. 4). Biorąc pod uwagę zarówno granicę plastyczności, jak i K1C, można porównać obie stale, stosując parametr „efektywności strukturalnej” zdefiniowany jako (K1C/Re)2. Zgodnie z liniowo-sprężystą teorią pękania parametr ten jest wprost proporcjonalny do dopuszczalnej wielkości wady. W oparciu o to kryterium stal bezkobaltowa wydaje [...]